Over de Belgian Homeless Cup

Wat is de Belgian Homeless Cup?

De BHC is een sociaal-sportieve voetbalcompetitie voor mensen die kampen met dak- of thuisloosheid. Wij willen hen stimuleren om opnieuw aansluiting te vinden bij de samenleving. 

Hoe passen de tornooien in dit plaatje?

Met de tornooien willen we mensen die kampen met dak- en thuisloosheid opnieuw geloof in zichzelf bijbrengen. Door ze mee te nemen in de positieve dynamiek van het voetbal kunnen zij opnieuw vertrouwen en sociale vaardigheden verwerven en opnieuw geloven in een mooie toekomst.

Wie doet er mee aan aan de Belgian Homeless Cup?

Sommige van onze spelers hebben letterlijk geen dak boven hun hoofd (dakloos), andere hebben dit wel, maar een huis is nog geen thuis (thuisloos)!

Thuisloosheid is namelijk meer dan een woonprobleem. En wonen is meer dan onderdak hebben. Wonen betekent ook geborgenheid, veiligheid, privacy, identiteit, verankering, sociale netwerken, familie, omgeving, buurt… en gezond leven: een plek om te koken, te eten, zich te verzorgen, te slapen, uit te zieken wanneer dat nodig is.

Onder thuislozen begrijpen wij bijvoorbeeld ook:

  • mensen zonder papieren
  • mensen met een alcohol- of drugverslaving
  • slachtoffers van huisjesmelkerij
  • ...

Achter elk gezicht zit een verhaal. Dak- of thuisloosheid kan iedereen overkomen, het volstaat dat op een verkeerd moment verkeerde keuzes gemaakt worden, of dat een ongelukkige samenloop van omstandigheden voor een ingrijpende verandering zorgt.

Onze spelers hebben de moed om te veranderen en om een uitdaging aan te gaan en zijn zo een voorbeeld voor anderen.


Dak- en thuisloosheid

Wat is dak- en thuisloosheid?

Wanneer we denken aan dak- en thuislozen denken we spontaan aan een wat oudere man met baard en vieze lange regenjas die dronken zijn verdriet loopt uit te zingen. Het zal de meeste mensen dan ook verbazen dat de gemiddelde dak- en thuisloze eerder een jonge vrouw blijkt te zijn dan een man van boven de 45 jaar. Wij hebben een stereotiep beeld van ‘de thuisloze’. Maar niet alleen dat, we hebben vaak verkeerd beeld over de manier waarop mensen dak- of thuisloos worden. En hoe ze dat zelf beleven.

‘Het is hun eigen fout! Eigen schuld dikke bult’ hoor je dan. Soms wel, maar in de meeste gevallen worden mensen thuisloos door een lang proces van verbroken verbindingen en uitsluiting. Er liggen verschillende oorzaken aan de basis van deze neerwaartse spiraal zoals het verlies van een baan of woning, een breuk in een langdurige relatie, faillissement of ziekte. Maar ook opvoedingsproblemen en geestelijke gezondheid spelen een rol.

Zo komen mensen in situaties terecht waar ze letterlijk geen dak meer boven hun hoofd hebben (= dakloos), of waarin een huis nog geen thuis is (= thuisloos, denk bijvoorbeeld aan nachtopvang of crisisopvang).

Volgens een onderzoek naar de OCMW-hulpverlening aan dak- en thuislozen, uitgevoerd door het OASeS-centrum van de Universiteit Antwerpen en het Institut des Sciences Humaines et Sociales van de Luikse universiteit in opdracht voor de federale dienst Maatschappelijke Integratie (POD MI) zijn er per 10.000 inwoners in Wallonië gemiddeld dubbel zoveel daklozen als in Vlaanderen (namelijk 25 tegenover 12). Het Brusselse Gewest heeft het hoogste gemiddelde, met 30 daklozen per 10.000 inwoners. Wat de evolutie van het aantal daklozen betreft, zijn er meer Vlaamse OCMW’s die vinden dat het aantal daklozen gedurende de voorbije jaren is gestegen; meer Waalse en Brusselse OCMW’s vinden dat het aantal daklozen gelijk is gebleven. Het aantal chronisch daklozen (personen die langer dan een jaar in deze situatie blijven) vertegenwoordigt 55 % van het totaal aantal daklozendossiers beheerd door OCMW's in het Brusselse Gewest, dat is bijna de helft minder in Wallonië met 28 %, en het vermindert nog in Vlaanderen met 16 %.

Toegepast op 2016 komt dit neer op volgende cijfers:

  • Brussel: 30/10000 (wettelijke inwoners 2016: 1.187.890)
  • Wallonië: 25/10000 (wettelijke inwoners 2016: 3.602.216)
  • Vlaanderen: 12/10000 (wettelijke inwoners 2016: 6.477.804)
  • België: 11.267.910

Kort door de bocht?

Dit is een mediageniek project dat niets aan de situatie van dak- en thuislozen verandert

Neen! Dit project brengt een structuur in het leven van de spelers en een doel om naar toe te werken. Zij worden gestimuleerd om aan hun situatie iets te veranderen: dit kan gaan om professionele activering (volgen van een opleiding, zoeken naar werk) of om sociale activering (herstellen van familiebanden, opbouwen van een netwerk).

Voetbalclubs zijn te professioneel om met thuislozenteams samen te werken

Neen! Zij beschikken net over expertise op voetbalvlak en een netwerk van partners en media. Omgekeerd engageren zij zich om een maatschappelijk engagement op te nemen.

Dit is geen klassieke individuele hulpverlening!

Inderdaad.

Deelnemers aan de BHC zijn in de eerste plaats spelers. Door hen te betrekken en kansen te bieden om in groep aan een doel te werken en door hen verantwoordelijkheden te geven worden wel het pad geëffend voor toeleiding tot hulpverlening of tot opleiding of werk.

Zij leren vaardigheden en attitudes aan die hen van pas komen in hun directe omgeving maar ook in een werkomgeving.

Er wordt dan ook geen intake gedaan. De hulpverleners nemen een vertrouwenspositie in en werken vanuit ervaringsgericht leren.

BHC is dus een zinvol vrijetijdsverhaal voor deelnemers en een instrument voor hulpverleners.

Beter geld aan huisvesting geven dan aan een dom potje voetbal

Dit is geen of/of verhaal, maar een én/én verhaal. Een huis is nog geen thuis, en dat is wat veel van onze spelers ontbreken. Een plaats waar ze zich kunnen inzetten, waar ze onder vrienden en waar ze een plek hebben.

Ons project kost inderdaad geld, maar brengt indirect ook op.

Wij zijn er van overtuigd dat betrokkenheid van dak- en thuislozen in ons project opnames in nachtopvang, crisisopvang, gevangenis, psychische voorzieningen enz vermindert en soms zelfs vermijdt.

Maar ook door de inschakeling van thuislozen in de arbeidsmarkt wordt een financiële return van het project gerealiseerd.

Dat de beste mogen winnen!

Ja!

Maar het draait in onze tornooien niet rond winst voor de sterkste voetbaltechnische ploeg, maar rond ontmoeting, uitwisseling en plezier.

Spelers die moed tonen om iets aan hun situatie iets veranderen, om zich in te zetten voor een individuele verbetering en het belang van de groep, zijn al winnaars.