Iedereen was het erover eens. De reis naar Polen heeft iedereen sterker gemaakt op zijn/haar manier. Ook voor de begeleiders en BHC-organisatie was het een verrijking en een bijzonder leerzame ervaring. Maar mocht iemand vragen wat het minste onderdeel aan de reis was, dan zegt iedereen steevast de busreis. Opnieuw stond de groep een busrit van 15 à 16 uren te wachten met een overstap in Berlijn. Voor het vertrek trakteerde de BHC iedereen nog eens op een lekkere warme maaltijd, gelijkend op een Belgische maaltijd met frietjes enzovoort. Iedereen genoot ervan, want de vele worsten die de groep zoal bij het ontbijt, de luch als het avondeten voorgeschoteld kreeg begon toch stilaan irritant te worden.
Tot in Berlijn verliep alles vlekkeloos. Een defftige en ruimzittende bus van Eurolines en mooi op schema. In Berlijn had de volgende bus een half uur tot drie kwartie vertraging. Opeens bleek het dan ook geen bus te zijn van Eurolines, maar van een Poolse organisatie. Deze zat enorm krap en kreeg de bijnaam 'saunabus'. Slapen was onmogelijk en ook de warmte was bijna ondragelijk. Op 10 km van Luik kreeg hij opeens klapband. Paniek bleef gelukkig grotendeels uit. Eens geparkeerd op de pechstrook begonnen de chauffeurs zelf de band te vervangen. Daarmee liepen we nog eens drie kwartier vertraging op. Toen ook de reserveband het begaf was doorrijden helemaal neit meer mogelijk. Aan 20 km/u werd dan toch nog (onverantwoord) doorgereden op de snelweg richting centrum Luik. daar lieten ze iederen een half uur wachten alvorens een beslissing te nemen. oen bleek dat een volgende bus 20 tot 24u op zich kon laten wachten, besloot Soraya met de groep vanuit Luik de trein te nemen naar Brussel. De railpassen waren toch aangekocht en het bespaarde een hoop tijd. na onderhandelen met de buschauffeur zou de BHC een deel van het geld van de reis moeten terugkrijgen. In Brussel-Noord werden de Lierse Boys opgehaald en eigenhandig naar Lier gebracht. Daar wachtte een ontvangscomité en een hartelijk weerzien. De gezamenlijke reis werd afegesloten met een terrasje en een emotioneel afscheid. Tranen bleven niet uit. We gingen als groep en komen terug als vrienden.