Woensdag 7 juli 2010 - 17u Station Lier
Om 17u verzamelden de Lierse Boys aan het station. Vrienden, supporters en sympathisanten kwamen massaal opdagen om de Lierse Boys uit te wuiven naar Polen. Het werd toen al duidelijk dat de spelers hun vrouwtjes heel hard zullen missen. Van tot maandag 12 juli verdedigen zij de Belgische driekleur op het Europees Kampioenschap in Wroclaw.
Daarna volgde een treinrit naar Brussel Noord, de incheckplaats van Eurolines.
Woensdag 7 juli - 19.45u Eurolines Brussel
Vol goede moed stapten de Lierse Boys op de bus van Eurolines voor een reis die 15u zou duren. De eerste stop was in Luik. Meteen de kans om al even de benen te strekken. Van daar werd de rit verder gezet richting Duitsland. Aangezien het geen slaapbus was, wisten de jongens dat ze een moeilijke nacht tegemoet gingen. Iedereen probeerde een goed plaatsje te zoeken om toch een beetje te kunnen slapen. Voor de ene was dat op de achterbank van de bus, voor de andere de middengang of een bank apart.
Aangezien er om 7u 's ochtends in Berlijn moest overgestapt worden op een andere bus, is het niemand echt gelukt om meer te slapen dan een paar uurtjes. Gelukkig konden de slapeloze uren opgevangen worden met praten, lachen, muziek en ander amusement.
Donderdag 8 juli - 7u Berlijn
Voordat de andere bus kwam, was er gelukkig nog even tijd voor koffie. Vermoeide ogen en lichamen kregen opnieuw wat energie voor het tweede deel van de reis. Vanuit Berlijn vervolgden ze hun tocht richting de grens van Polen. Eens daar aangekomen was het zwaarste deel van de reis achter de rug. althans dat dachten ze. De controle aan de grens nam de nodige tijd in beslag en op de koop toe kwam de bus door een botsing nog eens in de file te staan op de slechtste wegen van Europa. Al die putten in de wegen spaarden de ruggen niet. Gelukkig was het niet ver meer.
Donderdag 8 juli - 11.45u Wroclaw
Om 11.45u was het eindelijk zover. De Belgische delegatie kwam aan in Wroclaw en werd opgewacht door de Poolse organisatie om hen naar het hotel te brengen. Eens daar aangekomen was het even wachten op trainer Nico Jansen die, omwille van zijn pijnlijke heup, niet met de bus was meegegaan. Na een hartelijk ontvangst en het krijgen van badges en t-shirts, was het de tijd om het team even bij elkaar te roepen voor een groepsgesprek. Meteen daarna werden roommates gezocht (kamers per 3) en verplaatste iedereen zich naar de kamers. Iedereen snakte naar een verfrissende douche, propere kleren en een bed. Daarna werden de hongerige magen gevuld met een stevige warme maaltijd.